SNOBIZAM - bolest modernog doba
Sjedim danas u jednom lokalu pijem kafu s prijateljicom i u čudu posmatram ponašanja ljudi oko nas. Jednoglasno smo zaključile da je to tipičan primjer SNOBIZMA.
Šta je snobizam ili ko je to snob?
To je osoba koja želi da sve one "iznad" sebe impresionira, a one "ispod" svog nivoa da baci u još dublje ponore. Ukratko, snob se svim silama trudi da učvrsti svoj status u društvu, a uvijek na račun nekog drugog."snobu je, naprotiv, veoma važno mišljenje drugih ljudi”. Naime, “elitista ide u operu jer voli takvu muziku. Snob ide samo zato što želi da tamo bude viđen".Ako želite da budete snob, neprestano morate da pokazujete koliko ste važni i stalno morate da pazite na konkurenciju, što znači da baš i nije lako biti snob.”
Snobizam je, nažalost, zarazan i zasnovan na pogrešnom sistemu životnih vrijednosti. Povremeno ga pothranjuju i neki roditelji koji, želeći da svom nasledniku priušte sve što oni sami nisu imali, pretjeruju u kupovini preplaćenih firmiranih predmeta i odjeće. Svoje dijete u mislima vide kako u bliskoj budućnosti prisustvuje nekom važnom "iventu" i korača po crvenom tepihu, dok mu svi uglas govore "rispekt".Snobizam je sam po sebi neprijatan, jer su snobovi često grubi prema onima koji imaju ono što bi se moglo nazvati "nižim" načinom života. Problem sa snobovštinom je taj što odluke o tome, koji izbor ili odluka su superiorni, obično nisu ispravne.Snob je osoba koja nastoji da svoje “niže” socijalno, odnosno klasno poreklo prikrije i potvrdi ga kao "više" i to u onoj društvenoj zajednici u kojoj živi i deluje. To znači da snob, imitacijom ponašanja onih koje oponaša, pretenduje na neku vrstu statusnog, socijalnog "unapređenja", služeći se, najčešće, tehnikama samopromocije.
Snob je, zapravo, ona ličnost koja u većoj mjeri nego ostali zavisi od valorizacije okoline, odnosno od suda i potvrde drugih, te koja precjenjuje uticaj socijalnog porjekla na formiranje ličnosti (pridajući mu prekomjeran značaj). Najčešće je riječ o relativno nezrelim osobama, koje se u društvu potvrđuju spoljašnjim sredstvima, manifestujući time, često prekomjerno, pa i groteskno, pripadnost elitnim i povlašćenim slojevima (klasama) neke društvene zajednice. Snob može biti i ostati u ovom odnosu zavisnosti, a da, pri tom, ispoljava i neke elemente autentičnosti – što je, recimo, čest slučaj u sferi kulture i umetnosti – gde ima mnogo skorojevića, ali, uprkos tome, i autentičnih stvaralačkih ličnosti, što na prvi pogled izgleda kontradiktorno. Ponekad je skorojevićstvo i kompenzatorski motiv za uspjeh pojedinca, bilo u biznisu, ili u sferi stvaralaštva, odnosno u društvenoj zajednici uopšte.
Kako najlakše, po čemu, prepoznati snoba na Balkanu?
Snobovi su najčešće trendseteri i pomodari u bilo kojoj oblasti rada i života: načitani epigoni u nauci, pomodari u svijetu umetnosti, oni koji preziru "drukčiji" akcenat, skloni sektaštvu ove ili one vrste, zatvoreni za sve što je različito i ne uklapa se u viziju: “prvoklasno” i “najbolje”, često su narcisi sa stilom, pokušavaju da se postave superiorno u odnosu na "niže", a servilno u odnosu na "više" od sebe. Dakle, neslobodni su i autoritarni kao ličnosti. Ima ih mnogo među nama, i, po mom mišljenju, ovde je teže prepoznati autentičnu osobu nego skorojevića, što praktično potvrđuje stare teze da smo upravo mi jedno skorojevićko društvo... Pogledajte oko sebe, ulicama naših gradova šepure se mnoge imitacije. Uzori su različiti, a oponašatelji “standardizovani”, kao i svaki robni proizvod .Klasno društvo je osnovna pretpostavka snobizma.
Šta je snobizam ili ko je to snob?
To je osoba koja želi da sve one "iznad" sebe impresionira, a one "ispod" svog nivoa da baci u još dublje ponore. Ukratko, snob se svim silama trudi da učvrsti svoj status u društvu, a uvijek na račun nekog drugog."snobu je, naprotiv, veoma važno mišljenje drugih ljudi”. Naime, “elitista ide u operu jer voli takvu muziku. Snob ide samo zato što želi da tamo bude viđen".Ako želite da budete snob, neprestano morate da pokazujete koliko ste važni i stalno morate da pazite na konkurenciju, što znači da baš i nije lako biti snob.”
Snobizam je, nažalost, zarazan i zasnovan na pogrešnom sistemu životnih vrijednosti. Povremeno ga pothranjuju i neki roditelji koji, želeći da svom nasledniku priušte sve što oni sami nisu imali, pretjeruju u kupovini preplaćenih firmiranih predmeta i odjeće. Svoje dijete u mislima vide kako u bliskoj budućnosti prisustvuje nekom važnom "iventu" i korača po crvenom tepihu, dok mu svi uglas govore "rispekt".Snobizam je sam po sebi neprijatan, jer su snobovi često grubi prema onima koji imaju ono što bi se moglo nazvati "nižim" načinom života. Problem sa snobovštinom je taj što odluke o tome, koji izbor ili odluka su superiorni, obično nisu ispravne.Snob je osoba koja nastoji da svoje “niže” socijalno, odnosno klasno poreklo prikrije i potvrdi ga kao "više" i to u onoj društvenoj zajednici u kojoj živi i deluje. To znači da snob, imitacijom ponašanja onih koje oponaša, pretenduje na neku vrstu statusnog, socijalnog "unapređenja", služeći se, najčešće, tehnikama samopromocije.
Snob je, zapravo, ona ličnost koja u većoj mjeri nego ostali zavisi od valorizacije okoline, odnosno od suda i potvrde drugih, te koja precjenjuje uticaj socijalnog porjekla na formiranje ličnosti (pridajući mu prekomjeran značaj). Najčešće je riječ o relativno nezrelim osobama, koje se u društvu potvrđuju spoljašnjim sredstvima, manifestujući time, često prekomjerno, pa i groteskno, pripadnost elitnim i povlašćenim slojevima (klasama) neke društvene zajednice. Snob može biti i ostati u ovom odnosu zavisnosti, a da, pri tom, ispoljava i neke elemente autentičnosti – što je, recimo, čest slučaj u sferi kulture i umetnosti – gde ima mnogo skorojevića, ali, uprkos tome, i autentičnih stvaralačkih ličnosti, što na prvi pogled izgleda kontradiktorno. Ponekad je skorojevićstvo i kompenzatorski motiv za uspjeh pojedinca, bilo u biznisu, ili u sferi stvaralaštva, odnosno u društvenoj zajednici uopšte.
Kako najlakše, po čemu, prepoznati snoba na Balkanu?
Snobovi su najčešće trendseteri i pomodari u bilo kojoj oblasti rada i života: načitani epigoni u nauci, pomodari u svijetu umetnosti, oni koji preziru "drukčiji" akcenat, skloni sektaštvu ove ili one vrste, zatvoreni za sve što je različito i ne uklapa se u viziju: “prvoklasno” i “najbolje”, često su narcisi sa stilom, pokušavaju da se postave superiorno u odnosu na "niže", a servilno u odnosu na "više" od sebe. Dakle, neslobodni su i autoritarni kao ličnosti. Ima ih mnogo među nama, i, po mom mišljenju, ovde je teže prepoznati autentičnu osobu nego skorojevića, što praktično potvrđuje stare teze da smo upravo mi jedno skorojevićko društvo... Pogledajte oko sebe, ulicama naših gradova šepure se mnoge imitacije. Uzori su različiti, a oponašatelji “standardizovani”, kao i svaki robni proizvod .Klasno društvo je osnovna pretpostavka snobizma.
Primjedbe
Objavi komentar